intermedialiteit


> intermediality


intermedialiteit > intermediality [Dutch/English]

intermedialiteit [interm ee d ie aa l ie t ei t]; (noun) intermediality


Intermedialiteit kan worden beschreven als het overstijgen van het specifiek gebruik van een medium. Een medium wordt hier geïnterpreteerd als de materiële drager van de kunstvorm. Er bestaat niet één manier om een medium te gebruiken. Irina Rajewski’s opvatting volgend, dient intermedialiteit voornamelijk als een algemene term voor alle fenomenen die op een of andere manier plaatsvinden tussen media (46). Er kunnen sporen van diverse media worden getraceerd. Het theater maakt gebruik van medium-specifieke eigenschappen van bijvoorbeeld film, dans of de beeldende kunsten. De media maken gebruik van kwaliteiten van andere media, omdat middels intermedialiteit een medium goed begrepen kan worden in relatie tot andere media (Gaudreault 14-15). Intermedialiteit duidt dus het geheel van configuraties die te maken hebben met het overschrijden van grenzen tussen media (Rajewski 46). Er is een soort van hybridisatie gaande waar geen onderscheid hoeft te worden gemaakt tussen medium-specifieke eigenschappen. De benaderingswijze bij deze hybridisatie is homogeen. De verschillende medium-specifieke eigenschappen zijn daarentegen wel heterogeen. Een muziekstuk verschilt namelijk van een foto. Toch blijven er altijd mensen bestaan die onderscheid blijven maken. Volgens Pascal Gielen en Camiel van Winkel kunnen kunstenaars die geen onderscheid maken hybride kunstenaars genoemd worden. Ze moeten in staat zijn om zowel autonome als toegepaste kunstvormen te gebruiken – werkzaam als theatermaker en kunstvakdocent zijn op het zelfde moment. Het is belangrijk dat er wordt gewerkt in verschillende kunst disciplines (Van Winkel 9-10). Deze kijk op artistieke praktijken is ook toepasbaar op performance studies. Performance kunstenaars werken met het concept intermedialiteit (en daarmee ook hybriditeit), omdat ze vaak geen onderscheid maken tussen de verschillende media die ze gebruiken. De kunstenaars werken zowel met autonome als toegepaste kunstvormen – ze zijn vaak performance maker en researcher op hetzelfde moment.


Bibliografie

Rajewski, I. O., Intermediality, Intertextuality, and Remediation: A Literary

Perspective on Intermediality.
Gaudreault, A., Marion, P., The Cinema as a Model for the Genealogy of Media
.
Gielen, P., Van Winkel, C., De Hybride Kunstenaar. De organisatie van de artistieke

praktijk in het postindustriële tijdperk. Expertisecentrum Kunst en Vormgeving, AKV|St.Joost (Avans Hogeschool).



Auteur en vertaler: Jantine Verver