sociale choreografie


> social choreography


sociale choreografie > social choreography [Dutch/English]

sociale choreografie [so.si.a.lə x
ɔri.oxrαfi.] (noun); social choreography 


Sociale Choreografie is het denken over een sociale orde die zijn ideaal haalt uit de esthetische wereld en zoekt om die orde direct te injecteren op het niveau van het lichaam. In zijn meest expliciete vorm observeert deze traditie de dynamische choreografische configuraties die in dans geproduceerd worden  en zoekt om deze vormen toe te passen in bredere sociale en politieke terrein. Deze traditie is terug te voeren op Friedrich Schiller, wie zich interesseerde voor dans als een sociaal fenomeen. Zo was dans van vroeger niet alleen een bevoorrecht figuur voor een sociale orde, maar het uitvoeren van een sociale orde die zowel wordt weergegeven als geschapen door zijn esthetische middelen. Zo ziet een toeschouwer nu nog bij een Engelse wals ontelbare bewegingen die elkaar zonder na te denken op verschillende manieren kruizen, van richting veranderen, maar nooit botsen (Hewitt 2). Alles en iedereen is zo geordend dat iemand al een eigen plek heeft voordat de ander aankomt; alles is geïntegreerd in een patroon, zodat iedereen zijn eigen inclinatie lijkt te volgen maar zonder de ander in de weg te zitten. Het is voor Schiller “het meest perfecte voorbeeld voor de toe-eigening van iemands vrijheid, maar met het in acht nemen van de vrijheid van anderen” (vertaald, Hewit 2). De Engelse wals is zo geen voorbeeld van de sociale orde, maar een model voor deze orde in de maatschappij. Sociale choreografie is dus een poging om na te denken over ieders individuele vrijheid in de optimale stabiliteit van een collectief. Een gezonde maatschappij vindt zijn balans doormiddel van onderlinge zelfcorrectie en niet door wetten die een sociale orde aan het collectief oplegt, aldus Michael Klien. Dit gebeurt doormiddel van gratie en zwaartekracht, de elegantie van een goed fatsoen, als zijnde de nuchterheid om met beide benen op de grond te staan.  Acties
 zijn ideologisch, niet alleen maar representaties. Deze acties hebben namelijk het doel om relaties tussen lichamen op te bouwen, of de mogelijkheid hiervoor te bieden. Michael Klien en Steve Valk noemen dit een esthetiek van verandering


Bibliografie

Hewitt, Andrew. Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and

Everyday Movement. Durham: Duke University Press, 2005.
Klien, Michael; Steve Valk, Jeffrey Gormly. Book of Recommendations:

Choreography as an Aesthetics of Change. Ireland: Daghdha Dance Company

Ltd, 2008.



Auteur en vertaler: Jaimy Stregels